W najnowszym odcinku cyklu „muffinkowego” prezentowane są pięć książek, w których motywem przewodnim jest deszcz.
- Marek Głogowski, Deszczowy dzień
- Tomasz Samojlik, Żubr Pompik. Odkrycia. Kropla wody
- Zofia Woźnicka, Deszcz, zając i chłopiec
- Magdalena Pawlik, Szklany deszcz
- Joanna Jagiełło, Tylko gdy pada deszcz
Deszcz, postrzegany przez różnych ludzi w odmienne sposoby, wywołuje różnorodne reakcje – od chęci sięgnięcia po parasol, po twierdzenie, że świat pięknieje po deszczu. Warto zauważyć, że bez deszczu życie na Ziemi byłoby niemożliwe, co czyni go częstym tematem literackim.
Marek Głogowski w swojej książce pokazuje, że deszczowy dzień może być pełen ciekawych przygód, jeśli tylko użyjemy wyobraźni. Dźwięk kropli uderzających o szybę może zainspirować do odkrycia nowych możliwych aktywności.
Tomasz Samojlik z Żubrem Pompikiem kreśli niezwykłą opowieść o podróży wody, podkreślając, jak istotna jest każda kropla w życiu przyrody, co prowadzi do konkluzji, że „grosz do grosza...” i rzeczna woda ma ogromne znaczenie.
Zofia Woźnicka przedstawia deszcz jako tło dla spotkania chłopca i zająca, ukazując, jak niepogoda skłania nas do wolniejszego obserwowania otoczenia i dostrzegania szczegółów, które umykają podczas słonecznych dni.
W książce „Szklany deszcz” Magdalena Pawlik ukazuje deszcz jako symbol emocji i przeżyć, które pozostają z człowiekiem na długo, a nie tylko zjawisko atmosferyczne.
Na koniec Joanna Jagiełło mówi o historiach, które mogą się wydarzyć jedynie w deszczu, kiedy szare niebo sprzyja refleksji oraz podejmowaniu decyzji, na które wcześniej nie było odwagi.
Deszcz potrafi być zarówno uciążliwy, jak i inspirujący. Po każdym deszczu następuje słońce, co skłania do poszukiwania pozytywnych stron tego zjawiska.